بندگان تدبير مىفرمايد راضى بود . همانا دوستان خدا بر سختيها و خوشيها چنان شكيبايى كرده و مىكنند كه ديگران از آن عاجزند و خداوند چنان پاداش به آنها مى - دهد كه همهء نيازهاى ايشان را بر مىآورد . در عين حال آنان چيزى جز آنچه خداوند براى ايشان اراده فرموده است نمىخواهند . « 1 » ( 1 ) زهرى مىگويد : على بن حسين ( ع ) بهترين مرد خاندان هاشم است كه او را درك كرده‌ايم و گفت : ما را دوست بداريد همچنان كه اسلام را دوست مىداريد . تا هنگامى كه محبت شما براى ما مايهء نكوهش نباشد ، محبت و دوستى شما پذيرفته است . « 2 » ( 2 ) از امام باقر روايت شده است كه على بن حسين ( ع ) در شبانروز هزار ركعت نماز مىگزارد و نسيم او را مىجنباند همچنان كه سنبله را مىجنباند . « 3 » ( 3 ) و روايت شده است كه ميان ايشان و محمد بن حنفيه ( يعنى عموى حضرت سجاد ) در موضوع امامت گفتگويى درگرفت . امام سجاد فرمود : بيا كنار حجر الاسود برويم . آنجا به محمد گفت : شما شروع كن و از خداوند و پيامبر مسألت كن كه اگر بر حقى حجر الاسود براى تو شهادت و سخن بگويد . محمد بن حنفيه چنان كرد و بسيار تضرع و دعا كرد ولى حجر پاسخى به او نداد . امام سجاد گفت : عمو جان ! اگر تو وصى و امام بودى ، حجر به تو پاسخ مىداد . محمد گفت : اى برادر زاده ! اكنون تو بپرس و دعا كن . على بن حسين ( ع ) در مورد آنچه مىخواست دعا فرمود و سپس خطاب به حجر الاسود گفت : ترا سوگند مىدهم به حق كسى كه ميثاق پيامبران و اوصياى ايشان و ميثاق همگان را در تو قرار داده است كه با زبان عربى واضح و روشن به ما خبر دهى كه پس از حسين بن على ( ع ) امام كيست ؟ سنگ چنان به حركت آمد كه نزديك بود از جاى خود كنده شود و سپس خداوند او را به سخن درآورد و او با عربى واضح گفت : همانا كه وصايت و امامت پس از حسين بن على ( ع ) از على بن حسين بن فاطمه دختر رسول خدا ( ص ) است . محمد بن حنفيه برگشت و

--> ( 1 ) . حديث سوم مجلس شصت و نهم امالى صدوق است كه در صفحهء 454 چاپ آقاى كمره‌يى آمده است . م . ( 2 ) . در صفحات 238 و 239 ارشاد شيخ مفيد ، چاپ 1377 قمرى ، تهران ، با ذكر سلسلهء اسناد آمده است . م . ( 3 ) . در صفحات 238 و 239 ارشاد شيخ مفيد ، چاپ 1377 قمرى ، تهران ، با ذكر سلسلهء اسناد آمده است . م .